Porównanie leczenia trombolitycznego z pierwotną angioplastyką wieńcową w ostrym zawale mięśnia sercowego ad 8

Kolejnym czynnikiem, który mógł przyczynić się do obniżenia obserwowanej śmiertelności wśród pacjentów leczonych terapią trombolityczną, był wysoki odsetek angiografii i rewaskularyzacji w dniu przyjęcia do szpitala. Jest prawdopodobne, że większość tych zabiegów wykonano, ponieważ tromboliza zawiodła, a to agresywne zastosowanie wczesnej mechanicznej rewaskularyzacji u pacjentów leczonych terapią trombolityczną mogło spowodować niższą śmiertelność w trakcie hospitalizacji. Wreszcie, niższa śmiertelność wśród pacjentów leczonych terapią trombolityczną może być związana z faktem, że leczenie było wcześniejsze niż w badaniu PAMI (czas do leczenia, 198 vs. 230 minut). Oprócz niższej śmiertelności wśród pacjentów leczonych terapią trombolityczną, zaobserwowaliśmy wyższy wskaźnik śmiertelności podczas hospitalizacji w kohorcie pierwotnej-angioplastyce niż w badaniu z randomizacją. Pierwotna angioplastyka wymaga większej wiedzy technicznej niż dostarczenie leczenia trombolitycznego. Nie wiadomo, czy lokalne szpitale mogą wykonywać pierwotną angioplastykę tak szybko i skutecznie, jak ośrodki eksperckie dużej objętości w randomizowanych badaniach klinicznych. Rzeczywiście, wskaźnik skuteczności angioplastyki w naszym badaniu (89 procent) był znacznie niższy niż raportowany przez badaczy PAMI (98 procent). Chociaż może to być związane z wcześniejszym uruchomieniem rejestru, którego używaliśmy (1988 r.), Możliwe jest również, że wykonanie pierwotnej angioplastyki w tej społeczności nie może być równe skuteczności w dużych i wyspecjalizowanych ośrodkach. W szpitalach z rejestracją MITI szpitale o wyższych wolumenach miały wcześniejsze czasy leczenia i niższe nieskorygowane wskaźniki śmiertelności podczas hospitalizacji niż szpitale o niższej wolumenie. Z drugiej strony, analiza podgrup ograniczona do szpitali o większej objętości nie wykazała, że wynik pierwotnej angioplastyki był lepszy w tych szpitalach. Jest więc mało prawdopodobne, aby liczba wykonanych zabiegów wyjaśniała nieco wyższy wskaźnik umieralności obserwowany wśród pacjentów w grupie pierwotnej angioplastyki. Innym wyjaśnieniem może być to, że niektóre metody angioplastyki stosowane przez ośrodki eksperckie w randomizowanych próbach, takie jak agresywne stosowanie heparyny (aktywowany czas krzepnięcia,> 350 sekund) 13 i unikanie niejonowego środka kontrastowego, 14 nie były rutynowo stosowane przez MITI szpitale państwowe.
Inne różnice między obecnym badaniem a zgłoszonymi randomizowanymi próbami nie mogły zostać rozwiązane i stanowią ograniczenie tej analizy. Po pierwsze, chociaż trzyletnia śmiertelność dla pacjentów w grupie pierwotnej angioplastyki jest podobna do tej z innych rejestrów pierwotnej angioplastyki, 15,16 nie było wystarczającej mocy do wykrycia niewielkiej różnicy (<20 procent) w długoterminowej śmiertelności . Po drugie, ograniczenia w gromadzeniu danych wymagały wykluczenia niewielkiej liczby pacjentów poddanych pierwotnej angioplastyce od 6 do 24 godzin po przyjęciu. Ponieważ średni czas od wystąpienia bólu w klatce piersiowej do wystąpienia w naszej kohorcie wynosił 3,0 godziny, jest mało prawdopodobne, że włączenie pacjentów leczonych 9 godzin po wystąpieniu bólu znacznie zmieniłoby nasze wyniki.
Wreszcie, nie można lekceważyć mocnych stron badania randomizowanych badań kontrolowanych
[podobne: bromazepam, ceftriakson, disulfiram ]
[podobne: kreatynina egfr, krótkie wędzidełko napletka, kuzynka brzozy ]