Kontrolowana próba infuzji interleukiny-2 u pacjentów zakażonych ludzkim wirusem niedoboru odporności

Objawy zakażenia ludzkim wirusem niedoboru odporności (HIV) wynikają z postępującego niedoboru odporności spowodowanego zniszczeniem limfocytów T CD4, co ostatecznie powoduje, że pacjenci zakażeni HIV są podatni na infekcje oportunistyczne i choroby nowotworowe. Podejście oparte na systemie immunologicznym do leczenia zakażeń HIV wykorzystuje farmakologiczne wzmocnienie odporności, aby zapobiec, opóźnić lub odwrócić to pogorszenie.1-3 Takie podejście będzie prawdopodobnie coraz bardziej użyteczne jako tłumienie replikacji wirusa przez kombinacje nowe, silne środki przeciwwirusowe ułatwiają ekspansję układu odpornościowego.4-7 Interleukina-2 jest cytokiną wydzielaną przez aktywowane limfocyty T, które regulują proliferację i różnicowanie limfocytów, w tym limfocytów T CD4. 8-11 Chociaż pomiar obciążenia wirusowego wskazuje, jak szybko układ odpornościowy ulegnie zmniejszeniu, liczba lub procent komórek CD4 pozostaje najlepszym pojedynczym wskaźnikiem zdolności układu immunologicznego do zapobiegania rozwojowi infekcji oportunistycznych.12-16 W niekontrolowanym badaniu pilotażowym przerywana terapia interleukina-2 powodowała utrzymujący się wzrost liczby komórek CD4, głównie u pacjentów z podłożem -line CD4 liczy więcej niż 200 komórek na milimetr sześcienny.17 Aktywacja układu immunologicznego wywołana terapią interleukiną-2 była związana z przejściowym wzrostem obciążenia HIV osoczem u niektórych pacjentów. Aby potwierdzić te wstępne obserwacje i określić długoterminowe skutki nieciągłej terapii interleukiną-2 na obciążenie HIV, przeprowadziliśmy randomizowaną, kontrolowaną próbę przerywanej terapii interleukiną-2 u pacjentów zakażonych HIV z liczbą CD4 większą niż 200 komórki na milimetr sześcienny.
Metody
Projekt badania
Pacjenci w wieku 18 lat i starsi, którzy mieli zakażenie HIV typu i liczba CD4 powyżej 200 komórek na milimetr sześcienny w badaniu przesiewowym kwalifikowali się do rejestracji, jeśli nigdy nie otrzymywali interleukiny-2, nie mieli historii zakażenia oportunistycznego zdefiniowanego jako wskazującego progresję do nabytego zespół niedoboru odporności (AIDS) i nie otrzymywały kortykosteroidów, chemioterapii cytotoksycznej ani eksperymentalnej terapii w ciągu ostatnich czterech tygodni. Badanie zostało zatwierdzone przez instytucyjną komisję przeglądową Narodowego Instytutu Alergii i Chorób Zakaźnych (NIAID), a wszyscy pacjenci wyrazili pisemną świadomą zgodę. Badanie zostało dwukrotnie zweryfikowane przez pięcioosobową Radę ds. Monitorowania Danych i Bezpieczeństwa.
Pacjenci zostali losowo przydzieleni do leczenia antyretrowirusowego oraz sporadycznych dożylnych infuzji samego leczenia interleukiną-2 lub lekami przeciwretrowirusowymi. Dla celów randomizacji pacjenci byli stratyfikowani według liczby komórek CD4 (> 500 lub <500 komórek na milimetr sześcienny) i stężenia HIV RNA w osoczu (<10 000 lub> 10 000 kopii RNA HIV na mililitr) mierzonych podczas badań przesiewowych. Badanie nie było kontrolowane placebo, aby uniknąć niepotrzebnych hospitalizacji z powodu dożylnego wlewu placebo, ponieważ konstytucyjne skutki uboczne interleukiny-2 uniemożliwiają oślepienie.
Pacjentów oceniano miesięcznie przez 14 miesięcy po randomizacji. Pacjenci leczeni interleukiną-2 byli hospitalizowani w Centrum Klinicznym Warren Grant Magnuson co drugi miesiąc, od miesiąca 0 do miesiąca 10, w celu podania sześciu cykli interleukiny-2
[przypisy: belimumab, dabrafenib, ceftriakson ]
[więcej w: kreatynina egfr, krótkie wędzidełko napletka, kuzynka brzozy ]

Kontrolowana próba infuzji interleukiny-2 u pacjentów zakażonych ludzkim wirusem niedoboru odporności

Objawy zakażenia ludzkim wirusem niedoboru odporności (HIV) wynikają z postępującego niedoboru odporności spowodowanego zniszczeniem limfocytów T CD4, co ostatecznie powoduje, że pacjenci zakażeni HIV są podatni na infekcje oportunistyczne i choroby nowotworowe. Podejście oparte na systemie immunologicznym do leczenia zakażeń HIV wykorzystuje farmakologiczne wzmocnienie odporności, aby zapobiec, opóźnić lub odwrócić to pogorszenie.1-3 Takie podejście będzie prawdopodobnie coraz bardziej użyteczne jako tłumienie replikacji wirusa przez kombinacje nowe, silne środki przeciwwirusowe ułatwiają ekspansję układu odpornościowego.4-7 Interleukina-2 jest cytokiną wydzielaną przez aktywowane limfocyty T, które regulują proliferację i różnicowanie limfocytów, w tym limfocytów T CD4. 8-11 Chociaż pomiar obciążenia wirusowego wskazuje, jak szybko układ odpornościowy ulegnie zmniejszeniu, liczba lub procent komórek CD4 pozostaje najlepszym pojedynczym wskaźnikiem zdolności układu immunologicznego do zapobiegania rozwojowi infekcji oportunistycznych.12-16 W niekontrolowanym badaniu pilotażowym przerywana terapia interleukina-2 powodowała utrzymujący się wzrost liczby komórek CD4, głównie u pacjentów z podłożem -line CD4 liczy więcej niż 200 komórek na milimetr sześcienny.17 Aktywacja układu immunologicznego wywołana terapią interleukiną-2 była związana z przejściowym wzrostem obciążenia HIV osoczem u niektórych pacjentów. Aby potwierdzić te wstępne obserwacje i określić długoterminowe skutki nieciągłej terapii interleukiną-2 na obciążenie HIV, przeprowadziliśmy randomizowaną, kontrolowaną próbę przerywanej terapii interleukiną-2 u pacjentów zakażonych HIV z liczbą CD4 większą niż 200 komórki na milimetr sześcienny.
Metody
Projekt badania
Pacjenci w wieku 18 lat i starsi, którzy mieli zakażenie HIV typu i liczba CD4 powyżej 200 komórek na milimetr sześcienny w badaniu przesiewowym kwalifikowali się do rejestracji, jeśli nigdy nie otrzymywali interleukiny-2, nie mieli historii zakażenia oportunistycznego zdefiniowanego jako wskazującego progresję do nabytego zespół niedoboru odporności (AIDS) i nie otrzymywały kortykosteroidów, chemioterapii cytotoksycznej ani eksperymentalnej terapii w ciągu ostatnich czterech tygodni. (więcej…)