MRNA reniny i reniny w proksymalnych kanalikach nerki szczura.

Niniejsze badanie przeprowadzono w celu oceny obecności aktywności enzymatycznej reniny i mRNA reniny w proksymalnych kanalikach nerek szczurów oraz w celu określenia wpływu hamowania enzymu konwertującego (CEI) na ekspresję genu reniny kanalika proksymalnego. Proksymalne kanaliki splotowe (PCT), proksymalne kanaliki proste (PST), zewnętrzne rdzenie zbierające rdzeniowe (OMCD) i kłębuszki nerkowe (Gloms) wyizolowano za pomocą mikrodysekcji. Aktywność reniny zmierzono w sonikowanych segmentach za pomocą testu radioimmunologicznego. Poziomy mRNA reniny oceniano za pomocą ilościowej PCR. Aktywność reniny w PCT wynosiła średnio 51 +/- 15 mikroGU / mm w porównaniu do 405 +/- 120 mikroGU / kłębuszka. W PST i OMCD nie stwierdzono mierzalnej aktywności reniny. Aktywność reniny zarówno w kłębuszkach jak i kanalikach miała takie samo optimum pH, pomiędzy 7,0 a 7,5. MRNA reniny było konsekwentnie wykrywalne w cDNA otrzymanym z PCT i PST, chociaż jego liczebność na mm kanalików wynosiła około 1/500, co stwierdzono w jednym kłębuszku. MRNA reniny nie był wykrywalny w OMCD. Identyfikacja produktu w postaci reniny w postaci rutynowej PCR została potwierdzona przez trawienie restrykcyjne. Podawanie CEI zwiększyło aktywność reniny kłębuszkowej i reniny mRNA, ale nie proksymalną cewkę nerkową. Brak stymulującego wpływu CEI na ekspresję genu reniny kanalikowego proksymalnego sugeruje działanie różnych sygnałów wewnątrzkomórkowych w kontrolowaniu syntezy reniny w kanaliku proksymalnym niż w komorze naczyniowej.
[przypisy: fashion queen allegro, mefedron zjazd, lipogeneza ]